#52 W co grają dorośli?

Czy „grać w grę” mogą tyl­ko dzie­ci – sło­wem, czy z gier kom­pu­te­ro­wych się wyra­sta? Gry sta­ły się jed­nym z naj­bar­dziej powszech­nych obiek­tów kry­ty­ki. Tym­cza­sem bada­nia dono­szą o pozy­tyw­nych efek­tach tej for­my spę­dza­nia cza­su. By wymie­nić tyl­ko kil­ka z nich: roz­wój wyobraź­ni prze­strzen­nej, wyrów­ny­wa­nie defi­cy­tów w wie­dzy ucznia czy popra­wa kon­cen­tra­cji.

Swo­ją wie­dzą eks­perc­ką w zakre­sie zagad­nie­nia gier kom­pu­te­ro­wych dzie­li się dr inż. Mar­cin Zaród (WS UW), odpo­wia­da­jąc na pyta­nia dr Justy­ny Pokoj­skiej o:
- kon­se­kwen­cje gier kom­pu­te­ro­wych – czy może­my mówić jedy­nie o nega­tyw­nych skut­kach?
- pożyt­ki z gier kom­pu­te­ro­wych, jakie gra­cze wyno­szą z aktyw­no­ści,
- nega­tyw­ne aspek­ty tej for­my spę­dza­nia cza­su,
- syl­wet­kę współ­cze­sne­go gra­cza,
- kom­pe­ten­cje naby­wa­ne w wyni­ku gra­nia w gry komputerowe.

Udostępnij

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on email
Tak samo jak każ­dy inny ele­ment kul­tu­ry, tak samo korzy­sta­nie z gier kom­pu­te­ro­wych zale­ży nie tyl­ko od wie­ku, ale też od innych naszych zain­te­re­so­wań. Ponie­waż jestem naukow­cem, czę­sto gram w gry, w któ­rych bawi mnie zło­żo­ność i roz­wią­zy­wa­nie zło­żo­nych łami­głó­wek – tak samo jak w robo­cie zawo­do­wej roz­wią­zu­ję zło­żo­ne łami­głów­ki. Pierw­sza gru­pa gra­czy to będą oso­by z wyż­szym wykształ­ce­niem, z wyż­szym tym, co my socjo­lo­go­wie nazy­wa­my kapi­ta­łem kul­tu­ro­wym, czy­li tacy, któ­rzy kon­su­mu­ją też mnó­stwo innych mediów (…) To będzie ta gru­pa gro­wych wszyst­ko­żer­ców. Dru­ga gru­pa to gru­pa osób, któ­re są cię­żej pra­cu­ją­ce, nie­ko­niecz­nie w ramach tzw. zawo­dów kre­atyw­nych. To będą oso­by, któ­re gra­ją bar­dziej relaksująco.
― dr inż. Mar­cin Zaród (WS UW)

Słuchaj podcastu na ulubionej platformie

Przewiń do góry