Podcast

Efekt Sieci #17 – Mitologia czasu kryzysu

Poglądowa ilustracja reprezentująca nagrywanie podcastu

Udostępnij

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on email

Sie­dem­na­sty odci­nek pod­ca­stu „Efekt Sie­ci” poświę­co­ny jest tema­ty­ce zaufa­nia spo­łecz­ne­go w kon­tek­ście pan­de­mii COVID-19 oraz zmian spo­łecz­nych, wywo­ła­nych przez nie­ty­po­wą sytu­ację, rodzą­cą roz­ma­ite kon­se­kwen­cje eko­no­micz­ne, insty­tu­cjo­nal­ne i psy­cho­lo­gicz­ne.

Eks­pert­ką w roz­mo­wie z dr Justy­ną Pokoj­ską jest prof. Anna Giza-Polesz­czuk, któ­ra zasta­na­wia się nad:
- mita­mi krą­żą­cy­mi o Pola­kach oraz kon­dy­cją spo­łecz­ną oby­wa­te­li,
- źró­dłem potrze­by wytwa­rza­nia zbio­ro­wych mitów o sobie samych,
- szan­sa­mi, jakie pan­de­mia two­rzy w kwe­stii prze­strze­ni do budo­wa­nia zaufa­nia spo­łecz­ne­go,
- źró­dłem styg­ma­ty­za­cji pra­cow­ni­ków medycz­nych w momen­cie wybu­chu pan­de­mii,
- inny­mi ścież­ka­mi zmia­ny spo­łecz­nej niż poprzez trze­ci sek­tor,
- spo­so­ba­mi, któ­re pozwo­lą nie zmar­no­wać szans i moż­li­wo­ści, jakie poja­wi­ły się przy oka­zji pan­de­mii.

„Mamy sil­ną potrze­bę, by wytwa­rzać pozy­tyw­ne i nega­tyw­ne mity o sobie samych. Ale to, że mamy sil­ną potrze­bę powo­du­je poja­wia­nie się prze­ciw­pro­duk­tyw­nych efek­tów. O co cho­dzi? Kie­dy usil­nie komuś coś wma­wia­my, może­my spo­wo­do­wać, że sku­tek będzie wręcz prze­ciw­ny – spo­wo­du­je­my odruch znie­cier­pli­wie­nia albo też tak zaszu­flad­ku­je­my sytu­ację, że ludzie nie będą mie­li wej­ścia. Przy­kła­dem są dzia­ła­nia wokół śmier­ci papie­ża Jana Paw­ła II, ludzie samo­dziel­nie zaini­cjo­wa­li żało­bę, co samo w sobie było pięk­ne (…) ale co się sta­ło? Rzu­ci­li się dzien­ni­ka­rze, eks­per­ci, zaczę­ło się wiel­kie roz­trzą­sa­nie dys­kur­su, czy powsta­nie poko­le­nie JPII, czy nie powsta­nie; czy ludzie robią to auten­tycz­nie, czy tyl­ko uda­ją; cz jest to instynkt stad­ny, czy napraw­dę mają w ser­cach miłość do Jana Paw­ła II. To przy­cią­ga­ło na te wszyst­kie pla­ce ludzi, któ­rzy byli cie­ka­wi co tam się dzie­je, bo o tym usły­sze­li, więc mamy taką samo­speł­nia­ją­cą się prze­po­wied­nię, z dru­giej stro­ny część osób poczu­ła się ziry­to­wa­na pró­ba­mi pod­su­mo­wa­nia, wło­że­nia w ram­ki, zade­cy­do­wa­nia za nich”.

― prof. dr hab. Anna Giza-Polesz­czuk, Dzie­kan Wydzia­łu Socjo­lo­gii UW

Słuchaj podcastu na ulubionej platformie

Przewiń do góry